تو فکرِ خودُم چه خوش خیالُم

بازَم مه هَنو به فکر یارُم

یاری که یه رو بـِی مه پَس ایزَه

دستِ رَدِخُو به سینَـم ایــزَه

با هر ثانیَه هوند ، بیقــراری

باید ای دِلــُم طاقت بیـاری

حالا مه اَگـَم بــِی دلِ سادَم

کاش دلخـُو به دستت اُمنــَدادَه

...............

آخ که چه سَنگــِن هنوزَم دلِ یــارُم

خـدایا ، اَسـُوختَـم ، چطـوکا طاقت بیــارُم ؟

چه سَختــِن هنــوزَم غـم و دردی

خـدایا ، اَمــُردَم ، تو هادَه بـِی مه صبــری

..................

هر لحظـه صدای تیک ساعت

شَگـُفتــَه رفتُـم از دلِ تو راحـَت

صدایِ مُبهمِـت هستَـه تو گـوشُـم

که اِدگـو باید از تو چش بُپـوشـُم

لحظه یِ رفتِنـِت ناقوسِ مرگـُم

هَمُون رو که بی وفا اِدکـه تو ترکــُم

تو مرحـَم هستــری وا زخم و دردُم

بی چه ساده تو بودی باعثِ مرگــُم

... کاش تَگـه بازم دستُونِ سردُم ...

آخ که چه سَنگــِن هنوزَم دلِ یــارُم

خـدایا ، اَسـُوختَـم ، چطـوکا طاقت بیــارُم ؟

چه سَختــِن هنــوزَم غـم و دردی

خـدایا ، اَمــُردَم ، تو هادَه بـِی مه صبــری