وقتی که یادِ تو اَکــَــم
اشک تویِ چشـــمُوم اَبــُـو جَم
هَمَه اَپُرسِن که چِـــتِن
مه ناتــونُــوم چیـــزی بِگَــــم
دوبارَه یادِ تو اَکـــَــم
تمُومِ روزُونِ قدیــــم
با تو اَتا جلو چشــُـوم
برگ اَزَنــُوم خاطِره اوم
با هر کـــدوم آه اَکَشُوم
... دوبارَه یادِ تو اَکـــَــم ...
صدایِ سوز و آهِ مــه
بال اَگِرِت از پَنجـــِـرَه
با کَفتَرُون رو تیرِ بـــرق
صدا مه اَخارِت گِــــرَه
کَفتَـــرو با غصه ی مه
سر اَنوسِن رو بالِ هَـــم
گناهِ مه چِــن که ایــــطُو
نَخواستَــه یادِ تو اَکَــــم
... دوبارَه یادِ تو اَکـــَــم ...
محالِن یک لیوان ِ هُـــو
جایِ یه دیریا بِگِـــرِت
بعید بودُون به غیــــرِتو
هیچکسی تو دِلُوم بِرِیت
تو عینِ دیریا اَمـــُونـــی
که هر رو دیدِنـــــی اَرَم
با دیدِنت نه دیدِنـــِـش
اشک تویِ چشمُــوم اَبُو جَم
... دوبارَه یادِ تو اَکـــَــم ...